.. आणि बघता बघता प्रतीशचा मित्र श्रीराम रडू लागला.. काय झाले काहीच कळेना.. मग त्याच्या जवळ जावून पाठीवरून हात फिरवून विचारले,
" बाळा, काय झाले ?"
न रहावून त्याचा बांध अचानक फुटला..
"आई, याची आई १:३० वाजताच बाहेर गेलीय इलेक्ट्रिक बिल भरायला... अजून नाही आलीय म्हणून हा रडतोय"
"ऑन्टी, देखो न.....अब शाम के ६ बजे है..... सब ऑफिसेस बंद हो गये होंगे..... मेरी मम्मी को कुछ हुआ तो नही होगा न ???"....
लेकरू हमसून हमसून रडत होत.
घराला कुलूप....आत्ता बिल भरून येते मुलाला मित्रांशी खेळ म्हणून गेलेली आई... ५ तास झालेत तरी आली नाही. मनातून तर आम्हालाही खूप भीती वाटायला लागली. पण त्याच्या समोर कसे काय बोलणार ?? त्याला समजावणे सुरु झाले..... आई कधीच बाहेर जातांना फोन नेत नाही.. वडिलांनी नुकताच नंबर बदलविल्याने त्यांचा नंबर माहित नाही..... आम्हाला शिफ्ट होवून जेमतेम महिना झालेला.. जास्त ओळख नाही... मुलं पटकन मिसळतात.... आमच्या घरी कसलेही बंधन नाही त्यामुळे सतत आजूबाजूच्या मुलांचा धिंगाणा....आम्हाला कळतं आजूबाजूला कुठली बिऱ्हाड आहेत ते !!
पण आज या मुलाला कुशीत शिरून रडतांना बघितल आणि जीवाची तगमग अजून वाढली .... त्याला शांत केल आणि हातात एक फोन दिला.... ज्यांचे कुणाचे फोन नंबर माहित असतील त्यांचे नंबर फिरव.... मग त्याच्या लक्षात आल कि त्याला आजीचा नंबर माहित होता!! आजीला फोन झाला...आजीलाही वडिलांचा नवीन नंबर माहित नाही.... मग मावशीला फोन झाला... खूप रडणे झाले...मावशीने वडिलांचा नंबर दिला...
वडिलांचे ऑफिस अमिरपेठला...तिकडून घरी यायचे म्हणजे अजून एक तास !! याचे मागच्या एक तासापासून रडणे सुरु... रात्रीचे आठ वाजलेत...वडील घरी आलेत...त्यांच्या गाडीचा आवाज ऐकून सर्व मुले खाली उतरलीत....आणि आनंदाने सर्व मुले उडत उडत घरी आलीत.......
श्रीरामची आई आली ... श्रीरामची आई आली.... आनंदाने आमच्या डोळ्यातूनही पाणी..... मागोमाग श्रीराम आला... मला म्हणाला,"मालूम है ऑन्टी मुझे रुलाके मेरी मम्मी कहा गयी थी????
Beauty Parlour !!
" बाळा, काय झाले ?"
न रहावून त्याचा बांध अचानक फुटला..
"आई, याची आई १:३० वाजताच बाहेर गेलीय इलेक्ट्रिक बिल भरायला... अजून नाही आलीय म्हणून हा रडतोय"
"ऑन्टी, देखो न.....अब शाम के ६ बजे है..... सब ऑफिसेस बंद हो गये होंगे..... मेरी मम्मी को कुछ हुआ तो नही होगा न ???"....
लेकरू हमसून हमसून रडत होत.
घराला कुलूप....आत्ता बिल भरून येते मुलाला मित्रांशी खेळ म्हणून गेलेली आई... ५ तास झालेत तरी आली नाही. मनातून तर आम्हालाही खूप भीती वाटायला लागली. पण त्याच्या समोर कसे काय बोलणार ?? त्याला समजावणे सुरु झाले..... आई कधीच बाहेर जातांना फोन नेत नाही.. वडिलांनी नुकताच नंबर बदलविल्याने त्यांचा नंबर माहित नाही..... आम्हाला शिफ्ट होवून जेमतेम महिना झालेला.. जास्त ओळख नाही... मुलं पटकन मिसळतात.... आमच्या घरी कसलेही बंधन नाही त्यामुळे सतत आजूबाजूच्या मुलांचा धिंगाणा....आम्हाला कळतं आजूबाजूला कुठली बिऱ्हाड आहेत ते !!
पण आज या मुलाला कुशीत शिरून रडतांना बघितल आणि जीवाची तगमग अजून वाढली .... त्याला शांत केल आणि हातात एक फोन दिला.... ज्यांचे कुणाचे फोन नंबर माहित असतील त्यांचे नंबर फिरव.... मग त्याच्या लक्षात आल कि त्याला आजीचा नंबर माहित होता!! आजीला फोन झाला...आजीलाही वडिलांचा नवीन नंबर माहित नाही.... मग मावशीला फोन झाला... खूप रडणे झाले...मावशीने वडिलांचा नंबर दिला...
वडिलांचे ऑफिस अमिरपेठला...तिकडून घरी यायचे म्हणजे अजून एक तास !! याचे मागच्या एक तासापासून रडणे सुरु... रात्रीचे आठ वाजलेत...वडील घरी आलेत...त्यांच्या गाडीचा आवाज ऐकून सर्व मुले खाली उतरलीत....आणि आनंदाने सर्व मुले उडत उडत घरी आलीत.......
श्रीरामची आई आली ... श्रीरामची आई आली.... आनंदाने आमच्या डोळ्यातूनही पाणी..... मागोमाग श्रीराम आला... मला म्हणाला,"मालूम है ऑन्टी मुझे रुलाके मेरी मम्मी कहा गयी थी????
Beauty Parlour !!
No comments:
Post a Comment